petine.reismee.nl

Einde reis en nieuw project

Lieve lezers,

De zaterdag werd ook een heerlijke dag. We startten de dag met een heerlijk, uitgebreid ontbijtbuffet. Het leek in geen enkel opzicht op de ontbijten die we tot nu toe gehad hadden, (meestal 2 a 3 geroosterde witte boterhammen met ei of jam) er was keuze uit verschillende soorten brood, koekjes, cakejes, granensoorten, bakjes yoghurt, vers fruit, sapjes, salade, avocado met tomaat, vis en natuurlijk eieren op diverse manieren, plus datgene wat ik vergeten ben. We hebben er erg van genoten. Nadat er nog gefitnesst en gezwommen was gingen we aan de wandel. (onze bagage mocht in het hotel blijven) we bekeken de enkele bezienswaardigheden in Accra, bezochten de kunstmarkt en liepen nog een poosje door het centrum, waar ook heel veel marktkraampjes stonden. Uiteindelijk kwamen we weer bij het hotel aan. Daar hebben we nog heerlijk op het terras gezeten en nog maar een keer genoten van een cocktail. Na een spelletje gedaan te hebben bestelden we 3 pizza's, die erg lekker waren. Even later gingen we met de taxi naar de luchthaven. Joris en Marlieke sloten achteraan in een lange rij die buitenstond. Bij dit vliegveld word je meteen bij de ingang gecontroleerd, evenals je bagage. Vlak voordat ze naar binnen gingen namen we afscheid, we konden alle 4 terugkijken op een prachtige reis we, hebben heel veel gezien ervaren en genoten, het was geweldig.                   Peter en ik liepen, daarna naar de aankomsthal waar we Dennis en William zouden treffen, we konden ze niet vinden. Na enige tijd stuurden we een berichtje, ze bleken al op ons gewacht te hebben, maar ze hadden ons niet gevonden. Er was sprake van miscommunicatie. Tina had de jongens al vroeg naar het vliegveld gestuurd, waarschijnlijk omdat ze gedacht had dat Joris en Marlieke om 20.00 u zouden vliegen, maar we hadden gezegd dat ze er om die tijd moesten zijn. De jongens waren gelukkig niet weg, ze stonden op de parkeerplaats. Het was erg leuk om ze weer te zien. Nu moesten we nog wachten op de vrijwilligster. Duurde het bij Joris en Marlieke 1 1/2 uur voor ze buitenkwamen, nu konden we wel 2 uur wachten. Het was daarom tegen half 12 voor we bij Tina waren. We gingen meteen naar onze kamer om te gaan slapen. De volgende ochtend hebben we alle spullen die nog bij Tina stonden, te voorschijn gehaald en ingepakt. Vrijwel direct na het ontbijt zijn we met de jongens vertrokken naar Gomoa Tarkwa, het dorpje waar het weeshuis en de school staan. (We zitten nu op 5 minuten lopen van het dorpje af.) na zo'n 2 1/2 uur rijden kwamen we daar aan. We werden met gejuich ontvangen, bijna alle kinderen kwamen naar ons toe om ons te begroeten, een warm ontvangst. De school en het huis liggen pal naast elkaar, er is een groot stuk grond om heen waar plantain- en papayabomen staan, waar een voetbalveld (zonder gras) en nog de nodige speelruimte is. Er wonen ongeveer 40 kinderen in de leeftijd van 4 tot 17 jaar. Er zijn hebben verschillende slaapzalen waar de kinderen een koffer o.i.d. hebben om hun spullen in te doen. Verder heeft het huis nog wat extra ruimtes, zodat de kinderen binnen en buiten kunnen spelen, ze hebben overigens niet zoveel dingen om mee te spelen, daar kunnen we vast nog wat verandering inbrengen. Op het terrein staat ook nog een gebouwtje met toiletten, doucheruimtes en een plek waar de kleintjes zichzelf badderen of geholpen worden met wassen. Het water daarvoor moet opgepompt en naar de wasplekken gebracht worden. Mooi om te zien hoe de kinderen elkaar helpen en ook zorgen dat er voor iedereen water is. In het huis zijn 2 kamers waar vrijwilligers kunnen slapen, een kamer met 3 bedden, daar slaapt nu een Nederlands meisje, Anouk!, en een kamer met twee bedden waar wij slapen. Het is een ruime kamer waar naast 2 bedden ook een tafel met 2 stoelen staat. (Het eten wordt altijd naar onze kamer gebracht, waar we dan ook eten. Bij deze 2 kamers is ook een badkamer met een toilet ( een gewone, maar zonder doortrek mogelijkheid) en een badgelegenheid,  waar een grote ton staat voor met water. De school bestaat uit 2 gebouwen, een voor de kleinere kinderen met 3 lokalen, (1 buiten, 2 binnen) een voor de groteren met 4 lokalen en een kamertje voor de hoofdmeester. 2 Groepen hebben momenteel les in ruimtes  van het tehuis, totdat het gebouw in aanbouw van 4 lokalen klaar is. De school wordt ook bezocht door kinderen van 2 naburige dorpen. Deze kinderen worden met de bus gebracht en gehaald, soms moeten ze wel meer dan 2 uur wachten/ spelen bij het tehuis, voordat de bus komt. De alleroudsten van hier gaan naar school in een nabij gelegen dorp.                                                                                                                                                                          Ons werk bestaat tot nu toe uit helpen met het wassen van de kleinste kinderen, (zo'n stuk of 8, 2 x per dag) afwassen, water pompen en wegbrengen, helpen met eten bereiden en wat helpen in de school. We hebben al wat lessen gegeven omdat de juf of meester 'even' iets anders moest doen, ons vervolgens met de kinderen liet zitten, zonder een boek of iets aan ons te geven.Vergeleken met wat we gedaan hebben In Nabari, is dat niet zo veel en zeker niet zo vermoeiend. We hebben al meerdere keren gezegd dat ze ons best ook andere klussen mogen laten doen, maar dat vinden ze wellicht te veel, of ze zijn niet gewend dat vrijwilligers meer doen dan alleen wat helpen bij allerlei werkzaamheden. We hopen dat er nog wat meer te doen is voor ons, de komende weken. We hebben het overigens wel erg naar onze zin, de kinderen zijn erg lief, voor ons en ook voor elkaar, ze zijn erg behulpzaam en kunnen ook heel goed dingen delen, mooi om te zien. De school en het tehuis zijn wel beter uitgerust dan in het noorden, maar ook hier kunnen ze financiële hulp zeer goed gebruiken. Aangezien wij nog het een en ander op onze 'Ghanarekening' hebben staan, zal dat best wel goedkomen. We zullen ook voor de kinderen van het tehuis weer wat dingen kopen waarmee ze kunnen spelen. Dan zullen we weer heel wat tevreden koppies zien.

Dat was het voor nu, veel goeds voor jullie, liefs van Petine.

Reacties

Reacties

Rita

Lieve P&I ,
Wat fijn dat jullie bij het nieuwe onderkomen internet hebben. Leuk om te lezen dat jullie het hier naar je zin hebt. Voor mijn gevoel is dit wat " beschaafder" dan in het noorden. Ik denk dat er snel meer werk komt als ze zien wat een harde werkers jullie zijn. Een heel fijne tijd daar. Dikke kus van ons😘

Lydia

Mooi om weer een verhaal van jullie te lezen. Ik denk ook wel dat er nog veel klussen op jullie pad komen.
Een heel fijne tijd daar.
Liefs en dikke kus van ons xx

Patty Keur

Hallo lieve Peter en Ineke,

Vol bewondering lees ik jullie verhalen, ik vind het fantastisch wat jullie allemaal doen en ongelofelijk dat jullie dit zo lang volhouden. Hier draait de wereld op z'n eigen Westerse wijze door van de ene dag in de andere met allemaal gebeurtenissen die eigenlijk nergens over gaan.
Een "belangrijk" nieuwtje dat ik wel even met jullie wil delen is dat Theo op 1 november met pensioen gaat, heel onverwachts. Er is niets ernstigs met hem of zijn familie maar hij is min of meer wakker geschud door wat er met Jos is gebeurd en heeft de knoop gewoon doorgehakt. Er is meer in het leven dan werk alleen. Peter, jou kennende denk ik dat je hem een kaartje wil sturen dus hier even zijn adres:
A.L. Dyserinckstraat 31, 2032RA Haarlem
Dit gedeeld hebbende wens ik jullie heel veel plezier en voldoening met de rest van jullie avontuur!
Hartelijke groetjes van Patty XXX

Sandra Wegbrands

Ook ik geniet nog steeds van jullie verhalen. Veel succes en plezier verder! Groetjes, Sandra

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!